Rise Up

Sukina Douglas & KVS

Rise Up is een interactief poëzieproject dat een brede waaier aan stemmen uit Brussel bij elkaar brengt en ze samenweeft tot een tapijt van gedichten, als reactie op de aanslagen van één jaar geleden. 

Op vraag van KVS trok Sukina Douglas, internationaal gerenommeerde (slam) dichteres en performer, de stad in om Brusselaars van allerlei slag en stand te ontmoeten. Eén jaar na de aanslagen in de luchthaven en het metrostation van Maalbeek, knoopte ze het gesprek aan rond dit gevoelige onderwerp, aan de hand van poëzie. Ze bezocht organisaties en gaf korte poëzieworkshops in jeugdhuizen, seniorenverenigingen, scholen, vrouwenclubs, opvangcentra voor minderjarige vluchtelingen en meer. Tijdens een tweedaagse workshop bracht ze een twintigtal mensen samen om dieper op het onderwerp in te gaan. 

Dit ambitieuze project had als unieke insteek: Brusselaars van zoveel mogelijk verschillende achtergronden met elkaar in dialoog brengen. Van geëngageerde moslimvrouwen uit Molenbeek tot internationale lobbyisten en EU-expats. Van jong geweld uit Brusselse jeugdhuizen tot erudiete grijsaards. Na de knock-down en de lock-down van een jaar geleden, bracht Rise Up de veerkracht van de Brusselaars naar boven. Een aantal van hun teksten worden vandaag, een jaar na de aanlagen, als gedenktekens in en met de stad gedeeld.

Van 18u tot 19u30 lezen de deelnemers hun gedichten voor tijdens een intieme Poetic Memorial in KVS Brazza. De toegang is gratis maar de plaatsen zijn beperkt, dus reservatie via de ticketlink hieronder is verplicht. In deze pdf kan je de gedichten van een aantal deelnemers ontdekken. De gedichten en beelden uit de workshop worden vandaag ook tentoongesteld in Tropicana, op de hoek van de Lakensestraat naast de KVS BOL.

Deelnemers: M.E. Grey, Hana Miletic, Geert Van Istendael, Maryam Kamal Hedayat, Myrthe Baptist, Samira Saleh, Sophia Bengtsson, Leen Pil, Laura Uwase, Filip Van Zandycke, Maimouna Bah, Karolina Ciejka, Tarik El-Haruati, Diane Ntahimpera, Tamara Swuine, Zohra Temzamani, Hafsa Benamar, Ajron Kotar 

r:EVOLUTIE

Welke
wind
waait
woede
weg?

-Filip Van Zandycke

 

The Little Black Dress

It was my last day
I was moving away
Starting everything once again

On my own
Trying to be
Just me
Again

Leaving my life behind
Tears making marks on his face
His sorrow and empty gaze
His eyes, his hands
They all were begging me to stay

I had to be strong
To stand up to my decision
To allow myself to go away
I found an apartment
Where I promised I will move today

On my own
Trying to be
Just me
Again

And it started
The terror covered in fear came
Blasts, news, phones, footsteps
Panic surrounds us everywhere
One person came:
I was supposed to be there!
Second person:
I believe my cousin was there!
My friend:
My mom was there!

Phones went down
No one could communicate
Panic glowed on everybody’s face
Electric air
And the sweet sun rising on my little black dress

I was with them
Listening
Handling hands
Borrowing cigarettes
In my little black dress

Faces, fears, the weirdness growing in the air
Covered in cigarettes smoke
Melting into cloudiness
Sunshine atmosphere
Sky didn’t care!

With my little black dress
I was there
On my own
Trying to be
Just me
Again

And the blessing of evening finally came
And me on the empty street
With one piece of luggage in my hand

His eyes telling me to stay
Offers me the needed hand
Shelter
Having home again
Maybe just for one more day

But I left
In my little black dress

- Karolina Ciejka                                                                                

                                                                        

The Street Tetrology: III

Brussels, April 2016

In the early morning hour
With that shy creamy sun shining over my back
I receive the first inhabitant of this grey and lonely city
Click clack click clack
Her footsteps go click clack click clack
slow fast slow fast
Every day, the same rythym on my vast and mazelike back

Every day it’s the same
But not today
Today is a different day
Today its not just her
Today i receive crowds I have never seen
Click clack click clack
Thump thump thump thump
Slow fast, fast, fast 

Today the crowd is marching,
in black t-shirts and black trousers
Today the crowd is marching
with upside down crosses and slogans
Today the crowd is angry

Today the crowd is chanting
I understand the language
I don’t undertsand the meaning
I undertsand the sadness
I don’t undertand the hating

The streets are filling and filling
The footsteps faster and faster
The square fuller and fuller
The march louder and louder

Now they are screaming 
And now they are shouting 
I understand the words
I don’t understand the meaning
I understand the sadness
I don’t understand the hating

I see a boy, not older than three, 
holding his mother’s hand.
Her hijab is tightly wound around her face 
her hand tightly around her sons’ 
I want to smile and tell her I m on her side
But she looks at the crowd and lets the slogans pass her by
I want to catch her eye and tell her I disagree
But she just looks at the crowd
And lets the slogans pass her by

- Maryam K. Hedayat                                                                        

Le pont

Le pont est mon nom
De la rue Dansaert à la chaussée de Gand
D’un côté les foulards, de l’autre les élégants

Je suis le pont du canal
Bobo et Momo sont sur un bateau
Personne ne tombe à l’eau

Je suis un symbole
On me traverse dans les deux sens
Dans les vapeurs d’essence

Mes deux rives dialoguent
Je ne suis pas infranchissable
Malgré les discours de haine je reste stable

Indifférent aux événements
J’accomplis sans relâche ma mission
Je tiens bon

- Tamara Swuine
 

Balie-vrouw

Vliegen zal niet meer hetzelfde zijn. Niet na het eerste jaar. 
We dachten dat we de hemel konden raken, maar raakten elkaar
bij het waken, betrapten onszelf erop dat we naar de reistassen
van onbekenden staarden, wisten dat wachten niet went. En toen
ik later aan de balie stond, neigde ik dieper naar jou, zocht naar
zekerheid en een zitplaats die daar te krap voor is. In je eentje 
schop je het doorgaans moeilijk tot held. Jij snapte perfect wat
ik nodig had, legde het verschil uit tussen een plof-klank en een 
knal, waarop ik zichtbaar schrok. Er moet die dag iets rampzaligs 
langs mijn hoofd zijn gescheerd, dat zelfs mijn oren rood zagen. 

- Leen Pil

After the Attacks

After the attacks you don’t want to visit
And I do understand
I wish I could tell you that everything is the same
Just to force you to stay.

There is still a brocante on Sundays
There is still a jazz band there
Still a yellow cello plays

Brussels changed, yes
More fear, scared eyes
Never ending dusty rain

But there is still the brocante
There is still the yellow cello man

- Karolina Ciejka

 

r:EVOLUTIE

 
Welke
wind
waait
woede
weg?

 

- Filip Van Zandycke