Lisbeth Gruwez

Lisbeth Gruwez studeert aan het Stedelijk Instituut voor Ballet en aan P.A.R.T.S. en start haar professionele carrière bij Ultima Vez in The Day of Heaven and Hell, een project over Pasolini. Vanaf 1999 werkt ze samen met Jan Fabre voor de voorstellingen As long as the world needs a warrior’s soul, Je suis sang en de befaamde solo Quando l’uomo principale è una donna. Ze is één van Jan Fabres guerriers de la beauté (‘krijgers van de schoonheid’), en is te zien in de gelijknamige film van Pierre Coulibeuf. Daarnaast werkt ze ook met o.a. Jan Lauwers, Grace Ellen Barkey, Riina Saastamoinen, Sidi Larbi Cherkaoui en Peter Verhelst.

In 2007 sticht ze samen met geluidskunstenaar Maarten Van Cauwenberghe, met wie ze al nauw samenwerkte bij Jan Fabre, het dansgezelschap Voetvolk. Samen creëerden ze al tien voorstellingen, waaronder It’s going to get worse and worse and worse, my friend, AH/HA, Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan, We’re pretty fuckin’ far from okay en The Sea Within – alle te zien bij KVS. Hun werk steunt op de dialoog tussen dans en geluidsontwerp, dat steeds live wordt gevoerd: hoe kunnen ze elkaar uitdagen en beïnvloeden?

Voor KVS-creatie Odysseus. Een zwerver komt thuis creëert ze een epiloog: de danssolo Penelope, waarin ze een non-verbaal antwoord biedt op de 24 uur durende woordenstroom van de Odyssee.

 

http://www.voetvolk.be

IN DE PERS